Republika Srbija
VRHOVNI SUD
Rev 15389/2025
26.11.2025. godina
Beograd

Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Dragane Marinković, predsednika veća, Zorice Bulajić, Irene Vuković, Vesne Subić i Radoslave Mađarov, članova veća, u parnici tužioca AA iz ..., čiji je punomoćnik Ivana Milosavljević, advokat iz ..., protiv tužene „OTP Banka Srbija“ AD Novi Sad, čiji je punomoćnik Nemanja Aleksić, advokat iz ..., radi utvrđenja ništavosti i sticanja bez osnova, odlučujući o reviziji tužene izjavljenoj protiv presude Višeg suda u Beogradu Gž 22653/2021 od 17.04.2025. godine, u sednici održanoj 26.11.2025. godine, doneo je

R E Š E NJ E

NE PRIHVATA SE odlučivanje o reviziji tužene izjavljenoj protiv presude Višeg suda u Beogradu Gž 22653/2021 od 17.04.2025. godine, kao izuzetno dozvoljenoj.

ODBACUJE SE kao nedozvoljena revizija tužene izjavljena protiv presude Višeg suda u Beogradu Gž 22653/2021 od 17.04.2025. godine.

O b r a z l o ž e nj e

Presudom Trećeg osnovnog suda u Beogradu P 18929/20 od 13.01.2021. godine, stavom prvim izreke, utvrđeno je da je ništava i da ne proizvodi pravno dejstvo odredba člana 2. stav 1. alineja 6. Ugovora o dugoročnom gotovinskom kreditu od 16.05.2006. godine, koja glasi: „Administrativni troškovi banke: 1%“. Stavom drugim izreke, obavezana je tužena da tužiocu na ime sticanja bez osnova isplati 3.800,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom od 16.05.2006. godine do isplate. Stavom trećim izreke, obavezana je tužena da tužiocu na ime troškova parničnog postupka isplati 17.300,00 dinara.

Presudom Višeg suda u Beogradu Gž 22653/2021 od 17.04.2025. godine, stavom prvim izreke, odbijena je žalba tužene i prvostepena presuda je potvrđena. Stavom drugim izreke, odbijen je zahtev tužene za troškove drugostepenog postupka.

Protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu tužena je izjavila reviziju zbog pogrešne primene materijalnog prava sa predlogom da se o reviziji odluči kao izuzetno dozvoljenoj, primenom člana 404. ZPP.

Odlučujući o dozvoljenosti izjavljene revizije na osnovu člana 404. stav 2. Zakona o parničnom postupku („Službeni glasnik RS“, broj 72/11, 55/14, 87/18 i 18/20), Vrhovni sud je našao da nisu ispunjeni uslovi za odlučivanje o reviziji kao izuzetno dozvoljenoj u smislu člana 404. stav 1. ZPP u vezi člana 92. Zakona o uređenju sudova („Službeni glasnik RS“, broj 10/23), jer je odluka u skladu sa pravnim stavom usvojenim na sednici Građanskog odeljenja Vrhovnog kasacionog suda održanoj 22.05.2018. godine, dopunjenim na sednici Građanskog odeljenja od 16.09.2021. godine, kod utvrđenja da u predugovornoj fazi tužilac nije upoznat sa vrstom i visinom troškova kredita. Kako odluka u sporovima sa ovakvim tužbenim zahtevom zavisi od utvrđenog činjeničnog stanja, to odluke nižestepenih sudova kojima je eventualno drugačije odlučeno o istom pravnom pitanju, ne predstavljaju nužno i različito postupanje suda u istoj pravnoj stvari. Saglasno navedenom, Vrhovni sud nalazi da nisu ispunjeni uslovi za odlučivanje o reviziji tužene kao izuzetno dozvoljenoj, jer ne postoji potreba za razmatranjem pravnih pitanja od opšteg interesa ili u interesu ravnopravnosti građana, kao ni potreba ujednačavanja sudske prakse ili novog tumačenja prava. Iz navedenih razloga, odlučeno je kao u stavu prvom izreke.

Preuzmite dokument u PDF formatu