Vrhovni sud je ispitao presudu u pobijanom delu primenom člana 408. ZPP („Službeni glasnik RS“, br. 72/11... 10/23) i utvrdio da je revizija neosnovana.

U postupku nije učinjena bitna povreda odredaba parničnog postupka iz člana 374. stav 2. tačka 2. ZPP, na koju revizijski sud pazi po službenoj dužnosti, niti je pak učinjena neka druga bitna povreda Zakona o parničnom postupku.

Prema utvrđenom činjeničnom stanju, tužilja je po osnovu nasleđivanja vlasnik šestosobnog stana broj posebnog dela 1 površine 232m² koji se nalazi na prvom spratu u stambeno-poslovnoj zgradi u ul. ... u ... i garažnog mesta – šupe u prizemlju površine 8m². Ispod tužiljinog stana u prizemlju se nalazi poslovni prostor br. posebnog dela 1, površine 184m² čiji je vlasnik AD „Novitet“ Novi Sad. Pravni prethodnik tužene „Hipo alpe adria bank“ je dana 31.03.2005. godine, kao zakupac, sa AD „Novitet“ Novi Sad, kao zakupodavcem zaključila ugovor o zakupu predmetnog poslovnog prostora. U toku 2005. godine tužena je izvršila adaptaciju i rekonstrukciju navedenog poslovnog prostora za potrebe svog poslovanja. U tu svrhu je 16.06.2005. godine sačinjen glavni projekat broj E08/05 od strane AD „Studija“ Subotica, a investitor je bio pravni prethodnik tužene. U tom projektu je konstatovano da je postojeća zgrada konstruktivno stabilna te je dat premer radova u kom je između ostalog predviđeno rušenje postojećeg zida od pune opeke kao centralnog stuba i proširenje postojećih otvora u zidovima od pune opeke i prozorskih otvora. Postupajući po podnetom zahtevu pravnog prethodnika tužene, Opštinska uprava Odeljenje za komunalne poslove Sombor je 09.08.2005. godine izdala potvrdu prijave radova za investiciono održavanje predmetnog poslovnog prostora. Izvođač radova „Inžinjering“ d.o.o. Beograd je prijavio početak izvođenja radova Inspektoratu rada Opštine Sombor 05.09.2005. godine u kojoj prijavi se navodi kao predmet adaptacija poslovnog prostora prema projektu idejnog rešenja. Nakon izvedenih radova pravni prethodnik tužilje (BB) je uočila pucanje zidova u svim sobama svog stana, pojavljivanje pukotina, iskrivljivanje dovratka i dr. Povodom toga je vodila parnicu protiv „Hipo alpe adria bank“ koja je okončana sudskim poravnanjem P 731/06 od 27.03.2008. godine. U toku 2008. godine navedena banka je izvršila svoju obavezu zaključenog poravnanja u pogledu renoviranja i adaptacije tužiljinog stana te je između njih 08.04.2008. godine zaključen ugovor o zakupu prostora – dela stana ali je isti ugovor raskinut sporazumom 03.07.2017. godine. Međutim, oštećenje u vidu slaganja i pukotina su se nastavila u tužiljinom stanu i nakon opravke koju je tužena odnosno njen pravni prethodnik izvršio 2008. godine te da uzrok oštećenja nije otklonjen. Do naznačenih oštećenja došlo je usled skraćivanja zidova, otvaranja vrata, sklanjanja obloge oko srednjeg stuba, proširenja prolaza, proširenja prozora na fasadi. Obavljeno je veštačenje od strane veštaka građevinske struke Branislava Radibratovića i Dragana Rizanovića kao i super veštačenje od strane Republičkog zavoda za sudska veštačenja Novi Sad pa je putem veštačenja utvrđeno da oštećenja na stanu tužilje su nastupila usled obavljanja naznačenih radova u poslovnom prostoru koji koristi tužena. Utvrđeno je da je uzrok narušene stabilnosti zbog izvedenih radova i naznačeno koji radovi bi trebali da se izvedu da bi se izvršilo saniranje svih oštećenja i dato je u posebnim stavkama od 1 do 21 nalaza i mišljenja veštaka. U toku postupka pribavljen je izveštaj veštaka statičara, pa je utvrđeno da je zbog izvedenih radova oslabljena konstruktivna konstrukcija. Konstruktivni elementi zgrade su oštećeni a utvrđeno je i koliko bi koštali radovi da se izvrši sanacija tih oštećenja.

Shodno utvrđenom činjeničnom stanju prvostepeni sud je na osnovu čl. 154, 155, 185. i 186. ZOO obavezao tuženu da otkloni štetu nastalu na tužiljinom stanu koja je prouzrokovana na opisani način tako što će izvršiti radove koji su decidno nabrojani u izreci prvostepene presude kako bi se objekat doveo u stanje u kom je bio pre nastanka štete. S obzirom da je postojao i alternativni zahtev sud je isti usvojio da tužilji umesto izvedenih radova tužena može isplatiti odgovarajući novčani iznos od 7.275.053,00 dinara koliko bi koštala opravka tj. saniranje štete zbog izvedenih radova.

Drugostepeni sud je prihvatio pravnu argumentaciju prvostepenog suda u pogledu osnova odgovornosti tužene za nastala oštećenja na objektu i potvrdio prvostepenu presudu u tom delu.

Po oceni Vrhovnog suda, pravilno su postupili nižestepeni sudovi kada su zaključili da u konkretnom slučaju postoji odgovornost tužene za nastalu štetu na objektu tužilje te da je tužena shodno citiranim propisima u obavezi da tu štetu otkloni. Veštačenjem je utvrđeno da postoji uzročno-posledična veza između štete i izvedenih radova a koje radove je izvodila tužena (i njen pravni prethodnik), a u nalazu veštaka je decidno navedeno koje radove treba izvesti da bi se naznačena oštećenja sanirala. Prema članu 185. stav 1. ZOO propisano je da odgovorno lice dužno je uspostaviti stanje koje je bilo pre nego što je šteta nastala. Tužilja je izabrala da joj se naznačena šteta otkloni preduzimanjem određenih radova, na šta ima pravo pa je pravilno postupljeno od strane nižestepenih sudova kada je tužbeni zahtev tužilje u tom delu usvojen i pravilno je primenjeno materijalno pravo.

Vrhovni sud nalazi da se ne mogu prihvatiti navodi iz revizije da u konkretnom slučaju nije utvrđeno uzročno-posledična veza između štete koja je nastala na stanu tužilje i radova koji su od strane tužene izvedeni radi adaptacije poslovnog prostora koji se nalazi u zgradi ispod stana tužilje. Te činjenice su utvrđene veštačenjima, pa je u toku postupka je dokazano koji radovi treba da se izvrše da bi se otklonio uzrok štete po predmetni objekat. Ne mogu se prihvatiti navodi da je pre nego što je izvršena adaptacija postavljen određeni metalni stub na mesto ranije postojećeg stuba te da nije razjašnjeno da li je isti stub uzrokovao ovakav nastanak štete kod tužilje, a ovo iz razloga što se radi o utvrđenoj činjenici a nepotpuno utvrđeno činjenično stanje ne može predstavljati razlog zbog koga se revizija može izjaviti prema članu 407. stav 1. ZPP.

Pravilna je i odluka o troškovima postupka.

Iz iznetih razloga, na osnovu člana 414. stav 1. ZPP, Vrhovni sud je odlučio kao u izreci.

Predsednik veća – sudija

Gordana Komnenić,s.r.

Za tačnost otpravka

Zamenik upravitelja pisarnice

Milanka Ranković