.jpg "Sudska praksa")
Republika Srbija
VRHOVNI SUD
Rev 4347/2025
26.03.2026. godina
Beograd
Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Branislava Bosiljkovića, predsednika veća, Dragane Boljević, Jasmine Simović, Vesne Subić i Radoslave Mađarov, članova veća, u parnici tužioca AA iz ..., čiji je punomoćnik Predrag Stojković advokat iz ..., protiv tužene Republike Srbije – Ministarstvo odbrane, koju zastupa Vojno pravobranilaštvo sa sedištem u Beogradu, radi naknade štete, odlučujući o reviziji tužene izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž 4612/24 od 09.10.2024. godine, u sednici održanoj 26.03.2026. godine, doneo je
R E Š E NJ E
NE DOZVOLJAVA SE odlučivanje o posebnoj reviziji tužene izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž 4612/24 od 09.10.2024. godine.
ODBACUJE SE kao nedozvoljena revizija tužene izjavljena protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž 4612/24 od 09.10.2024. godine.
O b r a z l o ž e nj e
Presudom Prvog osnovnog suda u Beogradu P 3231/17 od 30.10.2018. godine, stavom prvim izreke, odbijen je prigovor apsolutne nenadležnosti suda. Stavom drugim izreke, obavezana je tužena da za period od 08.05.2014. godine do 30.06.2018. godine na ime naknade materijalne štete isplati novčane iznose navedene u tom stavu izreke sa zakonskom zateznom kamatom na svaki od tih iznosa počev od 25-tog dana u narednom mesecu za prethodni mesec pa do konačne isplate. Stavom trećim izreke, obavezana je tužena da naknadi tužiocu troškove parničnog postupka u iznosu od 91.530,00 dinara.
Presudom Apelacionog suda u Beogradu Gž 4612/24 od 09.10.2024. godine odbijena je kao neosnovana žalba tužene i potvrđena presuda Prvog osnovnog suda u Beogradu P 3231/17 od 30.10.2018. godine.
Protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu tužena je blagovremeno izjavila reviziju predviđenu članom 404. ZPP (posebna revizija).
Prema navedenoj odredbi (stav 1.), revizija je izuzetno dozvoljena zbog pogrešne primene materijalnog prava i protiv drugostepene presude koja se ne bi mogla pobijati revizijom, ako Vrhovni sud oceni da je potrebno razmotriti pravna pitanja od opšteg interesa ili u interesu ravnopravnosti građana, ujednačiti sudsku praksu ili dati novo tumačenje prava.
Po oceni Vrhovnog suda, u ovom sporu nema pravnih pitanja koja bi trebalo razmotriti, jer su u opštem interesu, odnosno u interesu su ostvarenja ravnopravnosti građana (razlog zbog kojeg je posebna revizija podneta).
Nižestepeni sudovi su o odgovornosti tužene za potraživanu materijalnu štetu odlučili na osnovu člana 172. stav 1. Zakona o obligacionim odnosima, jer u matičnoj evidenciji o osiguranicima i korisnicima prava iz penzijskog i invalidskog osiguranja koju vodi Republički fond za penzijsko i invalidsko osiguranje (član 125. stav 1. Zakona o penzijskom i invalidskom osiguranju) nema podataka o ostvarenoj zaradi u pojedinim godinama rada tužioca, koje je tužena kao njegov poslodavac bila dužna prijaviti (član 132. stav 1. tačka 1. Zakona o penzijskom i invalidskom osiguranju), a što je uticalo na primenu koeficijenta za obračun tužiočeve penzije.
Po stanovištu Vrhovnog suda, u ovom sporu nema mesta odlučivanju o posebnoj reviziji tužene ni radi novog tumačenja prava. Uz reviziju nisu priložene pravnosnažne presude koje bi, zbog drugačijeg presuđenja u istim ili bitno istovetnim činjeničnopravnim sporovima, opravdavale potrebu da se odlučivanjem o izjavljenoj posebnoj reviziji izvrši ujednačavanje sudske prakse.
Iz tih razloga, na osnovu člana 404. ZPP, odlučeno je kao u prvom stavu izreke.
Revizija tužene nije dozvoljena ni na osnovu člana 403. stav 3. ZPP. Vrednost predmeta ovog spora u pobijanom delu ne prelazi vrednost koja je po navedenoj odredbi merodavna za dozvoljenost revizije, zbog čega je na osnovu člana 410. stav 2. tačka 5. i člana 413. ZPP, odlučeno je kao u drugom stavu izreke.
Predsednik veća - sudija
Branislav Bosiljković s.r.
Za tačnost otpravka
Zamenik upravitelja pisarnice
Milanka Ranković
