.jpg "Sudska praksa")
Republika Srbija
VRHOVNI SUD
Rev 9985/2023
28.09.2023. godina
Beograd
Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Branka Stanića, predsednika veća, Tatjane Miljuš i Tatjane Matković Stefanović, članova veća, u parnici tužioca AA iz ..., čiji je punomoćnik Dragana Radivojević, advokat u ..., protiv tuženog BB iz ..., čiji je punomoćnik Biljana Kuzmanović, advokat u ..., radi naknade štete, odlučujući o reviziji tuženog izjavljenoj protiv presude Višeg suda u Prokuplju Gž 1518/22 od 08.12.2022. godine, u sednici veća održanoj dana 28.09.2023. godine, doneo je
R E Š E NJ E
ODBACUJE SE, kao nedozvoljena, revizija tuženog izjavljena protiv presude Višeg suda u Prokuplju Gž 1518/22 od 08.12.2022. godine.
O b r a z l o ž e nj e
Presudom Osnovnog suda u Kuršumliji 4P 196/2022 od 29.08.2022. godine, u stavu prvom izreke nije dozvoljeno preinačenje tužbe sa ročišta dana 29.08.2022. godine; u stavu drugom izreke delimično je ostavljeno na snazi rešenje o izvršenju Osnovnog suda u Kuršumliji 2I Iv. 29/2018 od 08.06.2018. godine, kojim je obavezan tuženi da namiri novčano potraživanje u iznosu od 79.500,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom počev od 11.04.2018. godine do isplate, sa troškovima izvršnog postupka u visini od 3.000,00 dinara; u stavu trećem izreke ukinuto je rešenje o izvršenju Osnovnog suda u Kuršumliji 2I Iv. broj 29/2018 od 08.06.2018. godine i tužbeni zahtev tužioca odbijen za iznos preko usvojenog iznosa od 79.500,00 dinara do traženog iznosa od 165.000,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom počev od 11.04.2018. godine do isplate, kao i za iznos od 3.000,00 dinara za troškove izvršnog postupka; u stavu četvrtom izreke odlučeno je da svaka stranka snosi svoje troškove.
Presudom Višeg suda u Prokuplju Gž 1518/22 od 08.12.2022. godine odbijena je kao neosnovana žalba tuženog, a usvojena žalba tužioca, pa je preinačena prvostepena presuda u stavu drugom, trećem i četvrtom izreke, tako što je ostavljeno u celosti na snazi rešenje o izvršenju Osnovnog suda u Kuršumliji 2I Iv. broj 29/2018 od 08.06.2018. godine, kojim je obavezan tuženi da tužiocu namiri novčano potraživanje u iznosu od 159.000,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom počev od 11.04.2018. godine do konačne isplate, zajedno sa troškovima izvršnog postupka u visini od 6.000,00 dinara, obavezan je tuženi da tužiocu naknadi troškove prvostepenog postupka u iznosu od 76.227,00 dinara i obavezan je tuženi da tužiocu na ime troškova drugostepenog postupka isplati iznos od 25.080,00 dinara.
Protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu tuženi je izjavio blagovremenu reviziju, zbog pogrešne primene materijalnog prava.
Ispitujući dozvoljenost izjavljene revizije primenom čl. 410. stav 2. tačka 5. ZPP, Vrhovni sud je našao da revizija tuženog nije dozvoljena.
Inicijalni akt - predlog za izvršenje je u predmetnom sporu podnet 07.06.2018. godine. Vrednost predmeta spora je 159.000,00. dinara.
Prema članu 468. stav 1. i stav 4. ZPP, sporovi male vrednosti su sporovi u kojima se tužbeni zahtev odnosi na potraživanje u novcu koje ne prelazi dinarsku protivvrednost 3.000 evra po srednjem kursu NBS na dan podnošenja tužbe, kao i sporovi u kojima predmet tužbenog zahteva nije novčani iznos, a vrednost predmeta spora koju je tužilac naveo u tužbi ne prelazi navedeni iznos.
Članom 479. stav 6. ZPP propisano je da u postupcima u sporovima male vrednosti protiv odluke drugostepenog suda revizija nije dozvoljena.
Kako je drugostepena odluka doneta u parnici o sporu male vrednosti u kojoj izjavljivanje ovog pravnog leka nije dozvoljeno, a tuženi se ne poziva na član 404. istog zakona, niti revizijskim navodima suštinski predlaže da se o izjavljenoj reviziji odlučuje kao o izuzetno dozvoljenoj, to je revizijski sud primenom člana 413. ZPP odlučio kao u izreci ove odluke, tako što je odbacio reviziju tuženog, kao nedozvoljenu.
Predsednik veća-sudija,
Branko Stanić,s.r.
Za tačnost otpravka
Zamenik upravitelja pisarnice
Milanka Ranković
